Bruszczewo

 
   
     
 

Stratygrafia i architektura

 
 
 

W strefie centralnej piasek calcowy zalega bezpośrednio pod warstwą orną. Jedynie na szcycie wzniesienia zachowały się relikty warstwy kulturowej z epoki brązu. Jest to ważny wskaźnik intensywności zasiedlenia tej częsci osady, w której koncentrowała się aktywność mieszkańców. W strefie stokowej układ stratygraficzny jest bardziej złożony. Procesy stokowe przebiegały nierównomiernie doprowadzając do postania kilku kopalnych poziomów humusowych. Wszystkie one zawierają ceramikę wczesnobrązowa, łużycką oraz wczesnośredniowieczną. Datowania metodą C14 oraz analiza geomorfologiczna i paleopedologiczna pozwoliły zweryfikować informacje z lat 60tych XX wieku o odkryciu wczesnobrązowego wału kamienno-ziemnego otaczającego osadę. W istocie są to wczesnośredniowieczne i nowożytne warstwy spływowe. Dokonano również rekonstrukcji procesów stratyfikacyjnych w obrębie fosy. Najstarsze układy wyznaczają moment budowy i eksploatacji umocnień złożonych z dwóch palisad. Odkryto ślady ulepszania i użytkowania fortyfikacji oraz pogłębiania fosy. Powyżej zalegały warstwy spływowe związane z osadnictwem ludności kultury łużyckiej. W układach wczesnobrązowych znajdowała się warstwa spalenizny powstała zapewne w wyniku pożaru. Zalegała ona ponad piaszczystymi wstęgami naniesionymi przez wodę w okresie silnych transgresji wód jeziora w epoce brązu.